ΤΟ ΝΑΥΑΓΙΟ


Στην Ντίνα Κάκιου

Έχω μια φίλη, που όπως όλοι οι πονεμένοι
πνίγει τον πόνο της και πάντα μας γελάει.
Κρύβει η ζωή της μια παράξενη Ειμαρμένη
που από ναυάγιο σε ναυάγιο την πάει.

Παλεύει μόνιμα τον φόβο απ' το σκοτάδι
κι έχει την όψη γελαστή, μυστήριο το ύφος.
Κι ό,τι την πίκρανε βαθιά το 'χει για χάδι
κι ειν' η καρδούλα της μια λάμψη στο ημίφως.

Έχω μια φίλη, που όπως όλοι οι γελασμένοι
μέσα της κρύβει ό,τι πιο πολύ πονάει.
Και πάντα αγέρωχη το δρόμο της διαβαίνει.
κι αν ναυαγήσει, στα βαθιά όλο κολυμπάει.

 

19/11/2017

Ποιήματα