ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΟΙΗΣΗΣ 2018

Σήμερα η ποίηση γιορτάζει κι είναι σάμπως
να είμαι απέξω και μακριά από τις γιορτές.
Αργώ πολύ – και δεν ξεκρίνω μες το θάμπος
τόσες ποιήσεις, τόσους στίχους, μουσικές.

Την ποίησή μου τη διαβάζω κατά μόνας,
στο σπίτι μου απαγγέλω, σιγοτραγουδώ.
Ποιάς άνοιξης να δω το σκίρτημα – χειμώνας
πάντα στην έρημη, προσωπική μου οδό.

Σήμερα η ποίηση γιορτάζει κι είμαι απέξω –
κανείς δεν είναι, να γιορτάσουμε μαζί.
Όπως παιδί, που παρακάλαγα να παίξω
και φεύγαν όλοι, με μια εξήγηση μισή.

Κι έτσι, τη Λύρα μου την πήρα πάλι επ’ ώμου
με πεθαμένους ποιητές για να μιλώ.
Εκείνοι ακούν και λέω ξανά το βάσανό μου:
γιορτάζει η ποίηση και λείπω πάντα εγώ.




21/3/2018

Ποιήματα