ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΤΑ ΣΗΜΑΔΙΑ


Ζεστός αγέρας ήρθε απόψε για να με πάρει.       
Μου μίλησε για ιππότες, για κάστρα και θρύλους.
Στο προσκεφάλι μου χαμογέλασε το φεγγάρι,   
σ’ άλλες εποχές στα δέντρα θ’ άκουγα τους γρύλους.

Εξεγέρθηκα απ’ το χρυσάφι του φεγγαριού.
Προχώρησα, αναζητώντας τα ίχνη ενός παιδιού.

Ζητούσα την αθωότητα, για να γυρίσω πίσω.
Τα βήματά μου μ’ οδηγούσαν πάλι στην αυγή.
Όταν ξεπρόβαλε ο ήλιος, δεν μπορούσα να εντοπίσω
του χρόνου τα σημάδια, μόνο εκείνη τη στιγμή.

Αφέθηκα στο φως και μες την αρμονία.  
Eνιωσα τότε απλά, βαθιά την ευτυχία.

(1995)

Ποιήματα