ΑΝΕΚΠΛΗΡΩΤΕΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΕΣ


Δεν θα ξεκινήσουμε μέσα στο χειμώνα
για τις μεγάλες μας τις επαναστάσεις.
Παλέψαμε να κάμψουμε τις αντιστάσεις,
ήμασταν έτοιμοι να δώσουμ’ αγώνα.


Όμως το σώμα μας στο κρύο τουρτουρίζει
κι είναι η κάμαρα οικεία κι άλλο τόσο ζεστή.
Δεν θα διώξουμε ό,τι τώρα μας βασανίζει
μα θα σκύψουμε και θα κάνουμε υπομονή.


Την άνοιξη ίσως ανοίξουμε τα φτερά μας.
Τάξτε μου ένα ταξίδι, ίσα για να ελπίζω.
Ως ατενίζουμε τον ουρανό το γκρίζο,
από ένα πρόσχημα όλο αρπάζετ’ η καρδιά μας.

Πάντοτε λέμε: «ίσως να γίνει το ταξίδι,
να γίνει κάποτε, μια επόμενη φορά»
Αλλά επιμένουμε, να παίζουμε παιχνίδι
στον ίδιο τόπο, με σπασμένα τα φτερά.

(1994)

Ποιήματα