ΕΛΛΑΔΑ 1998

Έζησα κιόλας δυόμιση καλές δεκαετίες.
Χρόνια ειρηνικά, σ’ ωραία χώρα. Κι όμως
με συνεπαίρνει αόρατος καινούριος τρόμος,
καθώς πολέμοι μαίνονται στις γύρω επαρχίες.


Που να ‘ναι οι πόλεμοι; Δεν θα ‘ρθουν και στη χώρα -
η φρίκη κι η καταστροφή όλα να τα ρημάξουν;
Που να ‘ναι οι πόλεμοι; Δεν φαίνονται πια τώρα.
Σε μιαν ειρήνη ήσυχη τα πάντα θα βουλιάξουν.


‘Εζησα δυόμιση καλές δεκαετίες.
Γύρω διαλύθηκαν Ρωσίες, Γιουγκοσλαβίες…
Μα στην Ελλάδα πόλεμος έχει καιρό να γίνει -
αλλά πόσο θ’ αντέξουμε να ζούμε στην ειρήνη;


Βουλιάξαμε παθητικά μέσα στον καναπέ μας
μ’ όλα τα θαύματα της νέας τεχνολογίας.
Δεν προβληματιστήκαμε πιο σύνθετα ποτέ μας -
καταναλώσαμε, λες θύματα μανίας.


Το AIDS μας στέρησε το σεξ (άραγε τεχνηέντως;)
Πέσαμε στα ναρκωτικά (σε έξαρση και φέτος).
Καμιά δεν έχουμε άποψη για τη ζωή μας -
κι ήσυχα σβήνει σταδιακά η ύπαρξή μας.


Εγώ αν δεν είχα το ίντερνετ, θα ‘μουνα πολύ μόνη,
μες στην ειρήνη αυτή, που τόσο ωραία πληγώνει.
Με τις αρρώστιες της φθοράς που φέρνει στο κορμί μας -
την παρακμή, τον κυνισμό μες την ψυχή μας.


Αποζητώ τον πόλεμο να φέρει την ελπίδα -
μαζί με κάποια ιδανικά που ως τώρα δεν τα είδα.

 

Ποιήματα