ΑΙΩΝΕΣ ΚΑΙ ΛΕΓΕΩΝΕΣ

Ο εκατόνταρχος προστάζει τις λεγεώνες
(ο Αννίβας πάντοτε προ των πυλών).
Η Ιστορία ανακυκλούται στους αιώνες,
όσο υπάρχουνε συγκρούσεις ιδεών.


Ο λεγεωνάριος, πειθήνιο όργανό μας,
φορμαλισμό πρεσβεύει Βυζαντίου.
Μα η ανταρσία ξεσπάει στο στρατό μας,
γιατί άνοιξε η Κερκόπορτα του εργαστηρίου.


Ο στρατηγός ρωτάει για τους προδότες,
τον Βρούτο βλέπει κι επιτίθεται, δεν ξέρει.
«Εσύ με κάρφωσες με τούτο το μαχαίρι;»
Η Ιστορία, γεμάτη Ισκαριώτες.


Στα ικριώματα λυγίζουν οι γενναίοι
και μας τυλίγει μια ένοχη σιωπή.
Υποτασσόμαστε στο Χάος μας, μοιραίοι,
να βρούμε -ελπίζοντας- την κοσμική ροή.


(1999)

Ποιήματα