ΤΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ

Τους φίλους μας τους παίρνουν τα φαντάσματα.
Πηγαίνει η ψυχή τους στ’ άγρια φάσματα

και σπάνια επιστρέφει από κει πέρα.
Άλλοι κυνήγησαν μι’ αμφίβολη καριέρα

και χρεωθήκαν ψυχικές αποτυχίες.
Μπερδεύτηκαν, με λίγες ατυχίες,

με πανικούς, με μοναξιά και δράματα.
Το ρίξανε στα χάπια και στα οράματα

του “μαύρου” και πνιγήκαν στα ποτά.
Άλλοι μαζέψανε τα υλικά αγαθά:

το σπίτι, το αμάξι και τις θέσεις-
και μεγαλώσαν μεταξύ μας οι αντιθέσεις,

ανοίξανε στη μέση τέτοια χάσματα,
που ίσως και να με πήραν τα φαντάσματα…

 (2005, βιβλίο Αν-επίκαιρα Ποιήματα)

Ποιήματα