ΜΙΚΡΕΣ ΑΝΑΠΗΡΙΕΣ

“…Βλέπω να φτάνουν όπου να ‘ναι από το μέλλον
χωρίς περίσκεψη καμιά, χωρίς αιδώ
αρρώστια, γκρίνια, οι μικρές αναπηρίες…”
Διονύσης Καψάλης – Προσωπογραφία

“…Σαν τελώνια,
 ίσκιοι στου νου το σπήλαιο - πώς υποφέρεις
άδειο τον ήχο; Πώς ζεις έτσι;..”
Γιώργος Κοροπούλης - Ελλειπτική

Oι τελευταίοι των αναπήρων, δεν φοβόμαστε
μικρές αναπηρίες που με τα χρόνια
θα ‘ρθουν για σας. Μας βασανίζουν οι άλλες
αναπηρίες, που θα λέγατε “μεγάλες”
παιδιόθεν –και ήταν τούτες τα καψώνια
της Φύσης, όπου υποτασσόμαστε.

Οι πρόοδοι τώρα της τεχνολογίας
και των επιστημών, μας επιτρέπουν
πρώτη φορά να έχουμε φωνή
κι απόψεις, πρόσβαση, συμμετοχή.
Όσοι δεν περπατούνε και δεν βλέπουν
και δεν ακούν –η οδός της απωλείας-

στο Δίκτυο γίνονται ξανά αρτιμελείς.
Οι νέοι θα ζήσουνε χωρίς αναπηρίες.
Είμαστε οι τελευταίοι εκπρόσωποί τους
κι οι πρώτοι που υψώνουν τη φωνή τους
διηγούμενοι παρόμοιες ιστορίες -
πλέον, για να μην φοβάστε κι άλλο εσείς.

(2004, βιβλίο Αν-επίκαιρα Ποιήματα)

 

Ποιήματα