ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΕ ΤΟ ΟΡΙΑΝ ΕΞΠΡΕΣ

Τέρμα του Νότου, εκεί στη Λισαβώνα,
ήταν σε μια πλατφόρμα, προ εξαετίας,
ένα μυστήριο τρένο, με προοπτικές
να γεφυρώσει τον παλιό και νέο αιώνα
μ’ ένα άρωμα ισχυρό λογοτεχνίας,
ν’ αναβιώσει τ’ Οριάν Εξπρές.

Αναχωρεί για μακρινό ταξίδι,
με λογοτέχνες πλέον των εκατό.
Σύντομα όμως ακούγονται οι κραυγές.
Ήτανε τ’ αναγνώστη ένα παιχνίδι;
(μας επιλέγει ή επιλέγουμε κοινό) ;
Μια μαχαιριά μες τ’ Οριάν Εξπρές.

Πρώτος σταθμός μας είν’ ετούτη η γλώσσα,
που ελάχιστα μιλιέται, στη μεθόριο.
Εδώ μπαίνουν μεσάζοντες, μεταφραστές
(πώς ν’ αποδώσουνε το αίσθημα και τα όσα
αποτελούν του Λόγου μας το όριο; )
Δεύτερη μαχαιριά στ’ Οριάν Εξπρές.

Σταθμός μεγάλος πάντα η έκδοσή μας,
όταν μας περιλάβουν κριτικοί,
που θεωρούν τις σκέψεις μας λειψές
(ή προσαρμόζεται κι αλλάζει η γραφή μας
είτε πεισμώνουμε, στην ίδια τη γραμμή).
Μια τρίτη μαχαιριά στ’ Οριάν Εξπρές.

Έτσι ήταν, μια φορά κι έναν καιρό,
με τρία χτυπήματα μες την ψυχή μας.
Στο τέλος δώδεκα βρεθήκαν μαχαιριές -
και μέχρι να κληθεί ο Πουαρώ,
καχύποπτα κοιτάμε μεταξύ μας,
ο ένας τον άλλον, στ’ Οριάν Εξπρές,

φοβούμενοι πως θα ‘χουμε εκατό
και άλλες τρεις –όταν βρεθεί το πτώμα,
καθένας στο κορμί του τις πληγές.
Απέχουμε χρόνια από τον Πολιτισμό,
ωστόσο τον γυρεύουμε ακόμα
και συνεχίζουμε, στ’ Οριάν Εξπρές.

(2006, ηλ. περιοδικό Ποιείν)

 

 Εμπνευσμένο από ένα τρένο με 104 συγγραφείς
από 43 ευρωπαϊκές χώρες που ξεκίνησε στις 4 Ιουνίου 2000
από τη Λισαβώνα και κατέληξε στις 17 Ιουλίου 2000 στο Βερολίνο.
 Το τρένο έφερε την ονομασία «Literature Express».

Ποιήματα