ΓΑΜΗΛΙΟΙ ΟΡΚΟΙ

στον άντρα μου

Αγάπη μου, ακόμη αλλαξοκαίρι.
Όλο προβέτζο σου ξηγιέται η ζωή:
κάλμα μπουνάτσα, ελάχιστος καιρός.
Στη νηνεμία, αόρατο ένα χέρι
σου δίνει μια και σ’ αναγκάζει σε στροφή
-σαν να σ’ απέλιπεν μυστήριος θεός.

Αγάπη μου, η ώρα τι θα φέρει,
κι ο χρόνος; Άγνωσται αι βουλαί.
Οι δυο μας, μες τον ίλιγγο της ζωής,
στη δίνη ενός κόσμου που υποφέρει.
Σ’ ορκίζομαι στο “πάντα”, στο ”ποτέ”,
δίπλα σου να ‘μαι, μ’ένα τρόπο που κανείς

που δεν υπήρξε σύντροφος, δεν ξέρει…

1/10/2007

Ποιήματα