ONE FOR THE ROAD

στον Δώρο Δημοσθένους

Ένα ποτό ακόμα, τελευταίο,
βάλε μου απόψε φίλε, για το δρόμο.
Τη νύχτα, το μπαράκι είν’ ωραίο
κι έχει δικό του ορισμό, δικό του νόμο.

Κι είν’ το ποτό μας πάντοτε,
πάντα προτελευταίο –
ατέλειωτες οι νύχτες μας
κι οι ιστορίες που λέω.

Ένα τσιγάρο ακόμα, τελευταίο,
να κάνω άφησέ με, για το δρόμο.
Τη νύχτα, το χαρμάνι είν’ ωραίο
κι έχει δική του λογική, δικό του νόμο.

Κι είν’ το τσιγάρο πάντοτε,
πάντα προτελευταίο –
ατέλειωτες οι νύχτες μας
κι οι ιστορίες που λέω.


Ένα φιλί ακόμα, τελευταίο,
δώσμου πριν να χωρίσουμε στο δρόμο.
Τη νύχτα, κάθε χάδι είν’ ωραίο
κι έχει δική του ηθική, δικό του νόμο.

Κι είν’ το φιλί μας πάντοτε,
πάντα προτελευταίο –
ατέλειωτες οι νύχτες μας
κι οι ιστορίες που λέω.


Ένα τραγούδι ακόμα, τελευταίο,
τραγούδησέ μας φίλε, μες το δρόμο.
Τη νύχτα, ό,τι ακούσαμε είν’ ωραίο
κι έχει δική του μουσική, δικό του νόμο.

Κι είν’ το τραγούδι πάντοτε,
πάντα προτελευταίο –
ατέλειωτες οι νύχτες μας
κι οι ιστορίες που λέω.



(2008)

Ποιήματα