Ω4-ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ (ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΒΑΚΧΙΚΟΝ) - 13,14,15

ΜΙΚΡΑ ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΜΕΤΑΞΥ ΦΙΛΩΝ

…επέσαμε θύματα εξιλαστήρια
του «περιβάλλοντος», της «εποχής»
Κ. Καρυωτάκης, Ολοι μαζί

Όλοι ζούμε στον υπόνομο,
μα κάποιοι από μας κοιτάνε τ' αστέρια.
Οσκαρ Ουάιλντ


Οι φίλοι μου γεμίζουν με συνθήματα
όλους του Διαδικτύου τους άσπρους τοίχους
και κάπου κάπου γράφουν και ποιήματα-
τα λένε πεζοτράγουδα ή και στίχους.

Οι φίλοι μου αισθάνονται σαν θύματα
κι είν’ τόσο αδικημένοι στη ζωή τους.
Του κόσμου τ’ ανυπέρβλητα προβλήματα
τσακίζουν ειδικά την ύπαρξή τους.

Οι φίλοι μου δεν έχουν κάνει εγκλήματα
είν’ ήσυχοι και πράοι μες την καρδιά τους.
Άλλους βαραίνουν πράξεις κι ανομήματα,
ενόσω διορθώνουν τα γραπτά τους.

Οι φίλοι μου κι αν σέρνονται στα λύματα
των βόθρων, αγναντεύουνε τ’ αστέρια.
Της μοίρας τους κινούν άλλοι τα νήματα,
ξένα τους σπρώχνουν δάκτυλα και χέρια.

Μου στέλνουν τα βιβλία τους κατά κύματα.
Διαλέγω ένα ποίημα τους ή δύο,
που – αίφνης – ομολογεί δικά τους κρίματα.
Για τούτο, λέω, γράψαν το βιβλίο.

Ηλ. περιοδικό Βακχικόν, τχ.13,  Μαρ. 2011

 

ΜΑΤΩΜΕΝΟΣ ΓΑΜΟΣ ΤΗΝ ΑΡΑΒΙΚΗ ΑΝΟΙΞΗ

Η Κέιτ προχωράει και βήμα-βήμα
το νυφικό το διαπερνά μια σφαίρα.
Κραυγές μες στην ερήμου τον αέρα,
στο Μπάκιγχαμ λαοθάλασσα σαν κύμα.

Ο Ουίλιαμ με την κόκκινη στολή του
μοιάζει να χαιρετά την Αποικία.
Το αίμα κατακλύζει τη Συρία
κι έρποντας φτάνει πίσω στην Αυλή του.

Ο Χάρι είχε ντυθεί Ναζί για πλάκα,
για να γελάσει σ’ ένα καρναβάλι.
Και τώρα στη Λιβύη με κάποιον πάλι
Βενδουίνο θα γελούν, φτωχό και βλάκα.

Ο Κάρολος μαζί με την Καμίλα,
αγέρωχοι στην άμαξα περνάνε.
Στρατιώτες λαβωμένους κουβαλάνε,
καμήλες της ερήμου, χίλια μίλια.

Η Ελισσάβετ στέκεται για χρόνια.
Στην Αίγυπτο αντιδρούν οι εξεγερμένοι
κι από την Τυνησία στην Υεμένη,
άνοιξη αραβική μέσα στα χιόνια.

Η Κέητ πλησιάζει στο Αβαείο,
κι όλο ματώνει τ’ άσπρο νυφικό της.
Οι άμαξες, τα καπέλα, το ιππικό της
γεμίσανε από έρημο και κρύο.

Ο Ουίλιαμ τη φιλάει μες το μπαλκόνι
κι ο κόσμος παραλήρημα, τι πλήθος!
Εγγύς Ανατολή, πληγή στο στήθος.
Βόρεια Αφρική, σαν ντόμινο που απλώνει.

Ηλ. περιοδικό Βακχικόν, τχ.14,  Ιουν. 2011

ΜΕΣΑΙΑ ΤΑΞΗ

Μέχρι τα πέρσι εγώ ήμουνα εντάξει –
ήμουν μεσαία τάξη.


Μεγάλωσα μη βρέξει και μη στάξει–
ήμουν μεσαία τάξη.


Πήγαινα διακοπές κι είχα έν’ αμάξι –
ήμουν μεσαία τάξη.


Οι τράπεζες δεν τα ‘χαν όλα αρπάξει –
ήμουν μεσαία τάξη.


Με την πολιτική δεν το ‘χα ψάξει –
ήμουν μεσαία τάξη.


Τη φτώχεια δεν τη γνώριζα στην πράξη –
ήμουν μεσαία τάξη.


Μα φέτος με βυθίζουνε στον πάτο –
στην άβυσσο, στο προλεταριάτο.

Ηλ. περιοδικό Βακχικόν, τχ.15, Σεπτ. 2011

 

 

Ποιήματα