ΑΠΑΣΦΑΛΕΙΑ

“Απασφαλίστε τους ασφαλισμένους”
Κωνσταντίνα Πολύζου, Παιδίατρος, 4/9/2012

Η αυτοκτονία φαντάζει σαν προνόμιο,
της κρίσης, των εσχάτων καταφύγιο –
να στρέφεις στον εαυτό σου το μαστίγιο
στ’ ολάνοικτο της Άβυσσος το στόμιο.

Οι απέλπιδες, σαν μια χειροβομβίδα
θυμίζουν, που εκρήγνυται ολοένα.
Έστω ένα μήνυμα παρήγορο – ουδένα!
Κι ας είχαν και ασφάλεια και πατρίδα.

Τώρα γυρνούν και νιώθουν απασφάλεια
κι η ατμόσφαιρα βρωμάει σαν μπαρούτι.
Μα πριν να πέσουν στο κενό, με μακροβούτι
βάζουν στο στόχαστρο λαμόγια και ρεμάλια.

Θα βάλουν στόχο, για να πάρουνε μαζί τους
όσους τους έφεραν σ’ εσχάτη απελπισία.
Απασφαλίστηκαν, σ’ αυτήν την κοινωνία
οι πρώην ασφαλισμένοι μικροαστοί τους

και σιγοβράζει – την ακούτε; – η εξέγερσή τους!

5/9/2012

Ποιήματα