ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΗΡΙΚΟΣ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΣ

Εδώ παράμερος, εκεί ψηλά παρίας
Διονύσης Καψάλης, Μέρες αργίας

Εμένα σ’ όλη τη ζωή μου η κοινωνία
δεν με απέκλεισε και τόσο το πιστεύω.
Σαν σε χτυπήσει μια μεγάλη αναπηρία
σε λογαριάζουν αυτομάτως για παρία
αλλά το πάλεψα και πάντα το παλεύω.

Εκείνο ωστόσο που με πόνεσε στ’ αλήθεια
ήτανε  πάντα ο αποκλεισμός από τους άλλους
τους συνανάπηρους: σαν ζήτησα βοήθεια
με παραμέρισαν και μου ‘παν παραμύθια
κι έζησα κάποια σκηνικά απείρου κάλλους.

Για τους Κωφούς παράμερη, γι’ ακούοντες παρίας
κι έτσι πορεύομαι σ’ αυτή τη γκρίζα ζώνη
έξω απ’ το πλαίσιο κοινωνίας κι αναπηρίας
και σ’ ένα χώρο μιας δικής μου αναρχίας
όπου τον κόσμο μου ήδη χτίζω μες τη σκόνη.

8/1/2013

Ποιήματα