ΑΛΕΚΤΟΝ




Στον Μάρκο Π.



Είμαστε οι προβολές μας, αναμφίβολα.
Για να μιλήσω, εξάντλησα τις λέξεις -
και προχωρώ, σκορπίζοντας τα είδωλα
σ’ έναν καθρέφτη: πρέπει να διαλέξεις.

Ουρλιάζουνε τριγύρω τόσα στόμια,
τα βάραθρα που ανοίγοντ’ ολοένα –
εκεί που σμίγουν όμοια κι ανόμοια
και γίνετ’ ανδροθήλυκο, το Ένα.

Είμαστε οι προβολές μες τις οθόνες μας,
και κάπου κάπου πνίγοντ’ οι φωνές μας.
Στερούνται πια νοήματος οι εικόνες μας
και σβήνουν μες το άχρονο οι κραυγές μας.

Και λίγο χρόνο – λίγο χρόνο ζήτησα!
Δεν ξέρεις πως πυκνώνουν οι σκιές μου –
αν είσαι Ρήγας κι ειμ’ ακόμα  Ρήγισσα,
απ’ την αρχή την πρώτη λέξη πες μου.



28/6/2013

Ποιήματα