VILLA BADESSA



Ρωτήσατε περί των οικοσήμων,
αν έχω ευγενική καταγωγή.
Μεγάλε Δουξ (τριάντα παρασήμων),
ακούστε, η ιστορία μας είν’ αυτή:

Στο Libro Kolo d’ Oro ήμασταν πάντα
κι ήταν ο προ-προπάππους αρχηγός.
(λέγαν πως έφυγ’ απ’ τους Άγιους Σαράντα
και πέρασ’ απ’ την Κέρκυρα σαφώς).

Έποικοι υπήρξαμε (αυτό σημαίνει turi) –
γι’ αυτό και δεν μας θέλαν οι Ενετοί.
Είχαν δικό τους βιβλιαράκι (πρώτη μούρη
μες τα πορτραίτα οι ντόπιοι αρχηγοί).

Τότε ο μεγάλος Βασιλεύς της Ιταλίας,
της Νεαπόλεως μας πρόσφερε τη Γη
(κτήματα έδωσε και τίτλους ευγενείας
να ζήσουμε κοντά σε μια μονή).

Και να ‘μαστε, δυο αιώνες στην Pescara
με οικόσημο το κύπελλο, όπως λεν.
Μα έπαθ’ ο προπάππους μου λαχτάρα
κι άρχισε τη ζωή του απ’ το μηδέν.

Ιδέα τους μπήκε: να γυρίσουν στην Ελλάδα
αφήνοντας τα σπίτια, τα σκυλιά
κι από της Πάτρας το λιμάνι όλοι αράδα
στα κτήματα και τούτη τη φορά.

Λίγο έζησαν εις τον νομό Ηλείας
-δέκα οικογένειες που δεν ήθελε κανείς-
ώσπου θολώσανε τα ψήγματα ιστορίας
κι αρρώστησαν και χάθηκαν στη γης.

………………………………………

Μου είπατε, Αρχιδούκα, πως η ώρα
ήγγικεν: η ιστορία να ‘ρθει στο φως.
Μα ωστόσο, όταν γεννήθηκα – η σινιόρα-
μου είπαν: ο παππούς ήταν βοσκός.

2/8/2013

Ποιήματα