ΣΟΦΙΑΣ, ΠΙΣΤΕΩΣ, ΕΛΠΙΔΟΣ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗΣ

και στη συζυγική γυρίστε κλίνη·
την πίστη σας δοξάστε την αγία
και κοιμηθείτε όλες εν ειρήνη.
Θεοδόσης Βολκώφ, Πιστές και Μοιχαλίδες




Της πίστης δεν γνωρίζουν τα ερέβη,
των πόθων και παθών την τρικυμία
του μέσα μας καιρού, που αγριεύει
όντας ταγμένοι στη μονογαμία·
των ήσυχων νερών τη νηνεμία
απ΄ του βυθού τ’ αντάριασμά τους κρίνε:
Ω, δεν γροικούν του γάμου τη μανία,
οι ποιητές, ανύμφευτοι που είναι.

Μπερδεύουν με τα πάθη την Απάτη,
και εξυμνούν τον έρωτα σωμάτων·
ιέρειες βλέπουνε, ταγμένες στην Εκάτη,
μαινόμενες, μια νύχτα των θαυμάτων
να προσκυνούνε τους φαλλούς γιγάντων.
Έτσι, σου λένε, θηλυκό αν θέλεις γίνε:
όχι γυναίκα του ενός – μαιτρέσσα πάντων,
οι ποιητές, ανύμφευτοι που είναι.

Τις άψογες συζύγους τις βαριούνται,
τα νόμιμα κρεβάτια, τα εν ειρήνη·
φαντάζονται τα ζεύγη να κοιμούνται
μακάρια, στην ήρεμή τους κλίνη
-Α! δεν υπάρχει γάμος εν γαλήνη-
ελεύθερος αν θες για πάντα μείνε:
ήσυχη επιλογή – ποιός θα σε κρίνει,
οι ποιητές, ανύμφευτοι που είναι;

Οι Πρίγκηπες του γάμου θα στο πούνε:
της πίστης τα δεσμά σου αν θέλεις λύνε·
μα πως θα υμνήσουν όσες αγαπούνε
οι ποιητές, ανύμφευτοι που είναι;

17/9/2013

Ποιήματα